بهبود امید به زندگی دربیماران مبتلا به دیابت نوع 1

در مطالعه ی دراز مدت آینده نگر در دانشگاه Pittsburgh مشخص گردید که امید به زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 1 درطی یک دوره ی 30 ساله افزایش یافته است.

نتایج این تحقیق در هفتاد و یکمین کنفرانس علمی انجمن دیابت آمریکا ارایه گردید. امید به زندگی برای بیمارانی که دیابت آنها از سال 1965 تا 1980 تشخیص داده شده بود برابر با 8/68 سال بود که نسبت به بیماران سالهای 1950 تا 1964 ، پانزده سال بهبود نشان می دهد. در حالیکه امید به زندگی در جمعیت عمومی آمریکا در طی مدت مشابه تنها یک سال افزایش یافته بود.

دکتر orchard می گوید: این تخمین از مقایسه ی دو گروه بدون توجه به جنس و وضعیت بلوغ انجام گرفته است.

درمطالعه ی اخیر که از سال 1986 آغاز شده است، از داده های کودکان مبتلا به دیابت استفاده گردید و متوسط عمر شرکت کنندگان در شروع تحقیق 28 سال و در پایان آن 44 سال است و این گروه شامل کسانی هستند که بیماری دیابت آنها در فاصله ی سالهای 1950 تا 1980 تشخیص داده شده است.

دکتر orchard می گوید: سرعت مرگ و میر در افراد مبتلا به دیابت با گذشت زمان کاهش یافته است ، اما داده هایی در مورد میزان امید به زندگی در این جمعیت وجود نداشت به همین علت ما به بررسی میزان مرگ ومیر و امید به زندگی تواماً پرداختیم . میزان مرگ ومیر دربین مبتلایان به دیابت نوع یک که در تحقیقات اخیر شرکت کرده بودند و بیماریشان بین سالهای 1965 تا 1980 شناسایی شده بود برابر با 6/11 درصد است که کاهش چشمگیری نسبت به گروه سالهای 1950 تا 1964 نشان می دهد(6/35 درصد). سابقاً دیابت نوع یک را به عنوان دیابت نوجوانان می شناختند زیرا غالباً در بین کودکان و جوانان بالغ مشاهده می گردید. دردیابت نوع یک پانکراس یا انسولین تولید نمی کند یا مقادیر بسیار کمی انسولین برای کنترل قندخون ترشح می کند و به همین علت از درمان تزریقی انسولین برای کنترل قندخون دراین بیماران استفاده می شود.

منبع : www.sciencedaily.com